cellulit -

Pom� mi. - Ober�ysta d�wign�� jeden koniec ci�kiej belki na parapet. - Przerzucimy j� na mur i przejdziesz po niej. Potem rzuc� ci koniec tej liny. Jest tu umocowana, a wi�c b�dziesz m�g� si� po niej ze�lizn��. Przesun�li belk� nad uliczk� przylegaj�c� do muru otaczaj�cego miasto. - Dzi�ki, ziomku - rzek� Sparhawk. Wspi�� si� na belk� i centymetr po centymetrze, ostro�nie dotar� do jej ko�ca. Potem z�apa� zw�j liny, kt�ra wy�oni�a si� z mglistej ciemno�ci. Spu�ci� j� z muru i zsun�� si� na d�. Po chwili by� ju� za miastem. Lina znikn�a wessana we mg�� i dobieg� go

odg�os wci�ganej belki. - Bardzo sprytne - mrukn�� do siebie, oddalaj�c si� chy�kiem od miejskich mur�w. - Musz� zapami�ta� to miejsce. Mg�a troch� utrudnia�a okre�lenie kierunku, ale trzymaj�c si� majacz�cego po lewej stronie muru m�g� mniej wi�cej zorientowa� si�, dok�d idzie. Ostro�nie stawia� kroki. Noc by�a spokojna i panuj�ca dooko�a cisza zwielokrotni�aby ka�dy uczyniony nierozwa�nie ha�as. Wtem przystan��. Instynkt nigdy go nie zawodzi�. Wiedzia�, �e jest obserwowany. Powoli wyci�gn�� miecz z pochwy uwa�aj�c, aby nie zadzwoni�. Z mieczem w jednej, a w��czni� w drugiej r�ce sta� usi�uj�c wzrokiem przebi� mg�� i ciemno�ci nocy. Wreszcie to ujrza�: Ledwie �arzy�o si� w

cellulit ciemno�ci. By�o tak s�abe, �e wi�kszo�� ludzi nie zwr�ci�aby na to uwagi. Ognik zbli�y� si� i rycerz stwierdzi�, �e mia� zielonkawy odcie�. Sparhawk zamar� w bezruchu i czeka�. Przez mg�� sz�a jaka� posta�, niewyra�na, ale rzeczywista. Wydawa�o si�, �e jest odziana w czarn� szat� z kapturem, spod kt�rego s�czy� si� �w s�aby blask. Posta� by�a do�� wysoka i sprawia�a wra�enie nienaturalnie chudej, prawie szkieletu. Sparhawkiem wstrz�sn�� zimny dreszcz. Zamrucza� po styricku, poruszaj�c palcami na r�koje�ci miecza i drzewcu w��czni. Uni�s� w��czni� i uwolni� zakl�cie. Zakl�cie by�o stosunkowo proste i mia�o pom�c w zidentyfikowaniu majacz�cego we mgle

kszta�tu. Sparhawk z trudem si� opanowa�, by nie krzykn�� ze zgrozy, gdy poczu� z�o emanuj�ce z postaci ukrytej w mroku. Cokolwiek to by�o, nie by�o istot� ludzk�. Po chwili z mrok�w nocy dobieg� go upiorny, metaliczny chichot. Posta� zawr�ci�a i oddali�a si�. Sz�a pokracznie, jakby jej kolana zgina�y si� do ty�u. Rycerz nie ruszy� si� z miejsca, dop�ki wra�enie z�a nie odp�yn�o. Czymkolwiek to by�o, odesz�o. - Zastanawiam si�, czy to nie jest kolejna niespodzianeczka Martela - mrukn�� Sparhawk pod nosem. Martel by� renegatem, wykl�tym rycerzem Zakonu Pandionu. On i Sparhawk niegdy� przyja�nili si�, ale to by�o dawno temu.

Teraz резервуары для хранения Martel pracowa� dla prymasa Anniasa i to w�a�nie on dostarczy� trucizn�, kt�r� Annias omal nie zabi� kr�lowej. Sparhawk bezszelestnie pod��a� dalej, nadal trzymaj�c w pogotowiu miecz i w��czni�. W ko�cu dostrzeg� pochodnie znacz�ce zamkni�t� wschodni� bram� miasta i dzi�ki nim ustali�, �e cel, do kt�rego zmierza�, jest ju� blisko. Nagle us�ysza� za sob� ciche sapanie, przypominaj�ce odg�osy wydawane przez w�sz�cego psa. Ponownie dobieg� go metaliczny chichot. Przeszuka� po�piesznie zakamarki pami�ci w poszukiwaniu lepszego okre�lenia. To by� nie tyle chichot, co rodzaj po�wistywania; d�wi�k je��cy w�osy na g�owie. Jeszcze raz dotar�o do niego uczucie wszechogarniaj�cego

z�a i odp�yn�o znowu. Sparhawk skr�ci� nieznacznie, oddalaj�c si� od mur�w i zamglonych pochodni przy miejskiej bramie. Po blisko pi�tnastu minutach ujrza� majacz�cy tu� przed nim zarys siedziby Zakonu Pandionu. Po�o�y� si� na mokrym od mg�y torfie i pocz�� ponownie splata� zakl�cie penetruj�ce. Uwolni� je i czeka�. Nic. Wsta�, schowa� miecz i ostro�nie ruszy� naprz�d. Siedziba zakonu, przypominaj�ca swoim wygl�dem warowny zamek, by�a jak zawsze obserwowana. Gwardzi�ci prymasa, przebrani za brukarzy, obozowali niedaleko g��wnej bramy. Wok� ich namiot�w ostentacyjnie u�o�ono piramidy z kamieni s�u��cych do budowy drogi. Sparhawk obszed� obozowisko, skierowa� si� do tylnej �ciany zamczyska i ostro�nie ruszy� przez

резервуары для хранения -